Źródła dowodzą, że przed wiekami pianki marshmallows były stosowane jako lek na kaszel. Niemożliwe? A jednak! Sama angielska nazwa pochodzi o rośliny Althaea officinalis. Po polsku to prawoślaz lekarski, a  po angielsku marsh mallow właśnie. Już starożytni Egipcjanie stosowali korzeń tej rośliny do leczenia kaszlu i bólu gardła oraz leczenia ran. Gotowali kawałki korzeni z miodem do uzyskania gęstej masy, którą następnie przecedzali i schładzali, a później używali w razie potrzeby. W XIX w. Francuzi zajęli się modyfikacją egipskiego pomysłu. Stworzono Pâte de Guimauve, czyli miękki deser produkowany poprzez ubicie suszonych korzeni prawoślazu z cukrem, wodą i białkami jaj. Sprzedawano je w formie pastylek do ssania. Stopniowo jednak marsh mallow zastępowano żelatyną, a do masy dodawano skrobię kukurydzianą, co pozwoliło na stworzenie słodyczy, które znamy współcześnie. Takie pianki stały się powszechne w USA już na początku XX w., a w połowie tego stulecia przyjęły charakterystyczny kształt walców. 

Chyba najbardziej popularne desery z użyciem pianek to po prostu pieczenie ich nad ogniem do zrumienienia. Wtedy z wierzchu mają skarmelizowaną skórkę, podczas gdy wewnątrz skrywają lepkie, ciągnące, miękkie nadzienie. Yummy! Inny popularny biwakowy przysmak, którego przepis liczy ok. 100 lat to s’more, czyli pieczona pianka z kostką czekolady między dwoma krakersami. Rzekomo był przysmakiem skautów. :) Podobnie długoletnią tradycję ma krem marshmallow, który stanowi nieodzowny element kanapki fluffernutter (dwie kromki chleba, a pomiędzy nimi masło orzechowe oraz piankowy krem). Mało to odżywczy produkt, ale jakże kuszący. :) 

Jeśli lubisz smak tradycyjnych pianek, ale chcesz z nich wyciągnąć nieco więcej niż zbędne kalorie, to polecamy Ci BSN Crisp Bar Vanilla Marshmallow: